Newsletter serwisu


Zawilce ogrodowe - niesamowite kwiaty

Zawilce- Anemone należą do rodziny jaskrowatych (Ranunculaceae) . Nazwa tych delikatnych, a jednocześnie bardzo odpornych na niekorzystne warunki kwiatów jest bardzo trafna, oddająca ich naturę. W języku greckim zawilec oznacza wiatr. Jeżeli mieliśmy okazję obserwować te kwiaty, na pewno nie uszło naszej uwadze wdzięczne kołysanie się delikatnych płatków na wietrze. Dla wielu z nas zawilce oznaczają nadejście wiosny.  Jest to jak najbardziej uzasadnione, gdyż już w marcu nasze rodzime lasy liściaste niejednokrotnie pokrywają się kobiercem białych kwiatów zawilca gajowego (Anemone nemorosa). Dzięki pracom hodowlanym możemy się spotkać z odmianami zawilca gajowego kwitnącymi na niebiesko np. odmiana ‘Robinsoniana’. Kwitnie od marca do maja. Bylina osiąga do 20 cm wysokości i składa się z ciekawych ząbkowanych liści. Preferuje stanowiska półcieniste i przepięknie będzie się prezentowała pod konarami drzew, zarówno w ogrodzie, jak i na działce. Dla urozmaicenia kompozycji możemy wprowadzić do ogrodu zawilca żółtego (Anemone ranunculoides), również popularnego w Polsce, ale w mniejszym zakresie jak zawilec gajowy. Wiosna to także okres kwitnienia zawilca greckiego (Anemone blanda). Jak sama nazwa wskazuje występuje w Grecji choć można go spotkać także w Azji Mniejszej. W naturalnych warunkach możemy podziwiać piękno tych kwiatów na tle górzystego krajobrazu. Zawilce greckie zaczynają swój spektakl już w marciu i przez około dwa miesiące zachwycają barwnymi kwiatami. Możemy je spotkać w barwie niebieskiej, białej i różowej. Są to niskie kwiaty osiągające do 15 cm wysokości, które nie są w pełni mrozoodporne. Na okres zimy wymagają lekkiego okrycia. Dobrze, jak porastają powierzchnie pod koronami drzew liściastych. W okresie jesiennym opadające liście tworzą ciepłą kołderkę, która wystarczy aby zawilce przetrwały zimową zawieruchę. Do ciekawszych odmian z pewnością należy ‘Radar’ o ciemnych kwiatach. Tradycyjną bielą zachwyci odmiana ‘White Splendor’.

Do bardzo dekoracyjnych należy także ‘Violet star’ o fioletowych kwiatach z białym środkiem. Jeszcze w czerwcu będzie zachwycał kwitnący od kwietnia zawilec wielkokwiatowy (Anemone sylvestris). Jest on wyższy od swoich poprzedników i może osiągać do 40 cm wysokości. Białe kwiaty osadzone są pojedynczo na wysokich łodygach i mają ponad 5 cm średnicy. Szybko się rozrasta poprzez podziemne rozłogi. W formie pełnej występuje w odmianie ‘Plena’. W maju kwitnie również zawilec apeniński (Anemone apennina) osiągający do 20 cm wysokości. Zawilce kwitnące w okresie wiosennym z czasem zanikają ustępując miejsca innym roślinom, dlatego trzeba je sadzić w licznym towarzystwie, które uzupełni puste miejsca w okresie letnim. Latem kwitnie bardzo ekspansywny zawilec kanadyjski (Anemone canadensis) o białych kwiatach. Osiąga do 40 cm wysokości i bardzo dobrze sobie radzi w naszym klimacie. Jego kwitnienie przypada na okres od czerwca do lipca. Zawilce wieńcowe to kolejny gatunek, który barwnie ukwieci ogrodowe rabaty. Jego kwiaty występują w barwie białej, kremowej, czerwonej, niebieskiej,  różowej, fioletowej. Mogą być pojedyncze, półpełne i pełne. Zawilce wieńcowe osiągają 30-45 cm wysokości i nadają się na kwiat cięty. Ich uprawa jest trochę kłopotliwa. Mimo, że w zasadzie są mrozoodporne często przemarzają, tak więc wymagają okrycia. Przed sadzeniem bulwki muszą być moczone w wodzie. Roślina potrzebuje sporo wilgoci aby ukazać swoje piękne oblicze. Późnym latem kwitną zawilce ogrodowe zwane japońskimi (Anemone hupehensis – Anemone japonica). Pochodzące z Chin na naszym kontynencie znane są od XIX w. Występują w licznych odmianach i zachwycają swymi dużymi kwiatami w barwie białej bądź różowej. Kwiaty zebrane są w luźne baldachy. Osiągają około 40 cm wysokości i w szybkim czasie tworzą ciekawe, bardzo rozrośnięte kępy. Kwitną do października. ‘September Chram’ jest jedną z najbardziej charakterystycznych odmian zawilca japońskiego u której kwiaty osiągają nawet 8 cm średnicy. Zawilce japońskie są dekoracyjne zarówno poprzez kwiaty, jak i liście. Przez okres wiosenno- letni okrywają zielenią powierzchnie w ogrodzie, a już w sierpniu pokrywają się mnóstwem barwnych kwiatów, ożywiając kompozycję. Jesienią kwitnie także zawilec mieszańcowy Anemone x hybrida powstały w wyniku połączenia Anemone japonica i Anemone vitifolia. Mieszańce osiągają nawet 150 cm wysokości, a kwiaty ponad 5 cm średnicy. Jedną z piękniejszych odmian zawilca mieszańcowego jest ‘Prinz Heinrich’. Odmiana pochodząca z początku XX w zachwyca pełnymi purpurowoczerwonymi  kwiatami. Sierpień i wrzesień to czas kwitnienia zawilca pajęczynowatego- Anemone tomentosa. Gatunek charakteryzuje się różowym ubarwieniem kwiatów oraz silnie owłosionymi liśćmi na spodniej stronie. Czerwonoróżowe kwiaty są charakterystyczne dla odmiany ‘Robustissima’- bardzo starej, jeszcze sprzed XX w.
   

Zawilec japoński

Zawilec japoński

Zawilce wymagają stanowisk raczej półcienistych, jednak sporo z nich jest bardzo tolerancyjnych i dzięki pozostałym dobrym warunkom do ich rozwoju poradzą sobie na stanowisku słonecznym, jak również bardziej cienistym. Anemone to rośliny głównie kobiercowe, dlatego wymagają sporych przestrzeni, wówczas najefektowniej ukazują swoje piękno. Podłoże powinno być żyzne, próchnicze, przepuszczalne oraz umiarkowanie wilgotne. Stanowisko pod zawilce powinno być uzupełnione kompostem, który zapewni odpowiednią ilość próchnicy decydującej o strukturze gleby, która stanie się bardziej przewiewna oraz będzie efektywniej magazynować wodę. Dla ograniczenia parowania należy je ściółkować. Poza tym ściółka będzie chronić rośliny przed przemarzaniem. Jak  już wcześniej wspomniano zawilce dobrze sadzić pod konarami drzew, wśród krzewów liściastych, ale o głębszym systemie korzeniowym. Opadające na jesień liście wpłyną na lesze zimowanie roślin.

Zawilec gajowy

Zawilec gajowy

Anemone mają płytki system korzeniowy, tak więc nie powinno się wokół nich głęboko spulchniać podłoża. Chwasty najlepiej usuwać ręcznie. W przypadku przedłużającej się suszy rośliny warto podlewać. Zawilce bardzo szybko się rozrastają. Gatunki wiosenne w dużym zakresie poprzez samosiew. Jeżeli chcemy je rozmnożyć możemy to uczynić poprzez podział po kwitnieniu. Zawilce jesienne możemy dzielić po kwitnieniu bądź wiosną. Często nie są w stanie wytworzyć w naszym klimacie nasion, ze względu na krótszy okres wegetacyjny, tak więc rozmnażanie poprzez nasiona jest bardziej skuteczne przy gatunkach wcześniej kwitnących. Odległości pomiędzy roślinami są bardzo zróżnicowane. Przy niewielkich rozmiarach rośliny (zawilec grecki) wystarczy 5- 10 cm, natomiast przy roślinach wyższych 30 cm, a nawet 80 cm.
   

Zróżnicowanie gatunkowe rodzaju Anemone sprawia, że ogród może stać się miejscem, które przez cały okres swego ożywienia będzie mogło raczyć nas kwitnieniem tych ciekawych roślin. Najefektowniej prezentują się zawilce w okresie wiosennym oraz jesiennym. Dzięki nim mamy możliwość ożywienia wiosennych i jesiennych rabat. Łany kwiatów z pewnością znajdą uznanie nie tylko w naszych oczach.


Oceń artykuł:
przetwarzam....
4.67 / 6 razy oceniany

Komentarze do tego artykułu:

Tytuł: anemony - zimowanie

Ciekawy artykuł, rozwiązał problem mrozoodporności moich anemonów, wiem co zrobić.Dziękuję :)

dodał: Maria 2014-01-13 11:01:29


Tytuł:
Komentarz:
Imię:

Jaka to roślina

Bezpłatny biuletyn o kwiatach

Co to jest newsletter ?

Moje ulubione kwiaty są koloru

Białego

Czerwonego

Żółtego

Niebieskiego

Różowego

Zielonego

Zobacz wyniki

Kontakt z redakcją serwisu


Copyright © 2005 - 2014 SwiatKwiatow.pl

Zapisz się do naszego bezpłatnego biuletynu.

A będziesz otrzymywał informacje o uprawie roślin i kwiatów oraz pielęgnacji ogrodu. Kwiaty to Nasza pasja, którą chętnie się z tobą podzielimy.

Twój email::

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. [zamknij]