Newsletter serwisu


Suchodrzew

Suchodrzewy i wiciokrzewy zaliczane są do rodzaju Lonicera, który skupia około 180 gatunków krzewów i pnączy. Zarówno suchodrzewy (Chamaecerasus) jak i wiciokrzewy (Periclymenum) stanowią dwa odrębne podrodzaje. Obie grupy preferują umiarkowany i chłodniejszy klimat półkuli północnej.

Kilka uwag o dekoracyjności podrodzaju Chamaecerasus

Podrodzaj Chamaecerasus obejmuje liczne gatunki zazwyczaj wzniesionych krzewów, rzadziej pnączy o sezonowych liściach, choć można się spotkać z gatunkami charakteryzującymi się półzimozielonym oraz zimozielonym ulistnieniem. Wiele gatunków traktowana jest jako rośliny ozdobne, uprawiane także w ogrodach. Ich dekoracyjność wynika głównie z dekoracyjnych, ale niewielkich kwiatów oraz owoców. Kwiaty rurkowate, osadzone w kątach liści, zależnie od gatunku m.in. różowe, żółte, białe oraz czerwone, często pachnące. Różnorodność gatunkowa sprawia, że suchodrzewy mogą ukwiecić ogród od marca do nawet połowy czerwca. Owoce w postaci niewielkich jagód,  zazwyczaj czerwonych, pomarańczowych, żółtych oraz mało dekoracyjnych czarnych, niejadalnych, a nawet trujących. Dojrzewają w okresie letnim.

Warunki klimatyczno- glebowe

Suchodrzewy zależnie od gatunku preferują stanowiska od słonecznych do zacienionych, a nawet cienistych.  Zazwyczaj mają przeciętne wymagania odnośnie podłoża, będą rosły na każdej żyznej, dość przepuszczalnej glebie. Wiele z gatunków dobrze znosi suszę. Mrozoodporność zróżnicowana, zazwyczaj wystarczająca, za wyjątkiem gatunków i odmian zimozielonych.


Uprawa i pielęgnacja

Krzewy zazwyczaj mało wymagające i bezproblemowe. Gatunki zimozielone należy sadzić na stanowiskach zacisznych oraz okrywać na okres zimy (np. suchodrzew chiński). Nie boją się cięcia, tak wiec bez problemu możemy ograniczać ich rozrost, a także wykorzystać na żywopłot. W celu poprawy struktury podłoża jak również wzbogacenia w składniki mineralne stosujmy dobrze przerobiony kompost. Suchodrzewy bardzo łatwo rozmnożyć poprzez sadzonki ziele oraz nasiona. Pierwszy sposób najczęściej stosowany i przynoszący świetne efekty. Sadzonki pobieramy po kwitnieniu w czerwcu ( krzewy o sezonowych liściach) bądź w sierpniu (krzewy zimozielone). Nasiona wysiewamy jesienią bądź wiosną.

Zastosowanie

Zastosowanie poszczególnych gatunków jest bardzo zróżnicowane i uzależnione od indywidualnych właściwości danej rośliny. Warto zaznaczyć, że jako rośliny miododajne oraz w wielu przypadkach, dostarczające pokarm dla ptactwa (owoce), powinny być wykorzystywane do obsadzania terenów zielonych m.in. parków, zieleńców oraz prywatnych ogrodów. Wiele gatunków może stanowić doskonałą propozycje na żywopłot.

Charakterystyka wybranych gatunków i odmian

W Polsce najczęściej uprawia się gatunki o sezonowym ulistnieniu, rzadziej zimozielone aczkolwiek trzeba przyznać, że suchodrzewy nie są zbyt popularnymi krzewami uprawianymi w naszych ogrodach.

    Suchodrzew tatarski- Lonicera tatarica

Krzew o sezonowym ulistnieniu, powszechnie uprawiany w Polsce. Osiąga do 5 m wysokości, a jego dekoracyjność wynika przede wszystkim z niewielkich, zróżnicowanych pod względem barwy kwiatów (białe, kremowe, różowe) obficie ukazujących się w maju i czerwcu. Owoce czerwone dojrzewają latem i szybko opadają.

Jeden z najmniej wymagających krzewów ozdobnych w uprawie. Niewielkie wymagania glebowe, mrozoodporny oraz wytrzymały na suszę, zanieczyszczenia, a także zacienienie. Doskonały na żywopłoty i szpalery.
Arnold Red’- odmiana o ciemnoróżowych kwiatach.
Rosea’¬- odmiana charakteryzująca się dużymi kwiatami w barwie różowej.
Alba’- odmiana o białych kwiatach.
Nana’- odmiana karłowa, osiągająca około jednego metra wysokości, kwitnąca na różowo.

    Suchodrzew chiński- Lonicera pileata

Ciekawy gatunek Lonicera osiągający do około 80 cm wysokości o szeroko rozpostartych gałęziach. Liście niewielkie, lancetowate,  zimozielone oraz ustawione w dwóch szeregach. Drobne i słabo widoczne kwiaty ukazują się w maju. Owoce fioletowopurpurowe w naszym klimacie rzadko się zawiązują. Gatunek pochodzący z Chin, najlepiej sadzić w miejscach osłoniętych przed mroźnymi wiatrami. Radzi sobie zarówno na stanowisku słonecznym jak i zacienionym. Doskonały do mniejszych ogrodów, na rabaty, na skalniaki, może pełnić rolę rośliny okrywowej. W mroźne zimy potrafi przemarzać, gubić liście, ale bardzo szybko się regeneruje. Dla ograniczenia uszkodzeń mrozowych, w razie możliwości, krzew warto okryć.

    Suchodrzew lśniący (lśniący)- Lonicera nitida

Jeden z ciekawszych gatunków Lonicera, charakteryzujący się zimozielonymi  skórzastymi liśćmi, podobnymi do liści mirtu. Wysokość krzewu sięga 1- 2 m. Kwiaty kremowobiałe, ukazują się w maju i czerwcu, a purpurowe owoce dojrzewają w październiku. Stanowisko słoneczne do półcienistego, najlepiej osłonięte przed mroźnymi wiatrami. Często stosowany na żywopłoty obwódkowe, zwłaszcza, że charakteryzuje się dość szybkim wzrostem. Na okres zimy wymaga dokładnego okrycia.
Aurea’- odmiana o żółtozielonych liściach.
Lemon Beauty’- odmiana ciekawa ze względu na liście z żółtym obrzeżem.

•   Suchodrzew pęcherzykowaty- Lonicera vesicaria

Wolno rosnący krzew, osiągający do około 2 m wysokości, charakteryzujący się dużymi liśćmi oraz jasnymi kwiatami, tworzącymi wiechy. Dekoracyjny zarówno z liści, kwiatów jak również czerwonych owoców. Tak jak większość Lonicera, krzew ma niewielkie wymagania, jest dość wytrzymały na mrozy i świetnie się sprawdzi jako roślina żywopłotowa.

    Suchodrzew Maacka- Lonicera maackii

Krzew osiągający do 3- 5 m wysokości o pięknym rozłożystym pokroju- z przewisającymi gałęziami.  Nie jest wymagający, a o jego dekoracyjności decydują ciemnozielone liście, duże kwiaty w barwie białej (kwitnienie- maj/czerwiec) oraz ciemnoczerwone owoce, dojrzewające jesienią i długo utrzymujące się na krzewie. Mrozoodporność zazwyczaj wystarczająca.

    Suchodrzew Alberta- Lonicera albertii

Rzadko spotykany krzew osiągający do około 1 m wysokości. Charakteryzuje się wąskimi liśćmi, niepozornymi różowawymi  kwiatami, ukazującymi się w maju i czerwcu. Owoce lekko niebieskawe bądź prawie białe. Suchodrzew Alberta ma niewielkie wymagania glebowe, jest mrozoodporny i dobrze znosi suszę. Doskonały na słoneczne skalniaki, skarpy, zbocza itp.
   
    Suchodrzew pospolity- Lonicera xylosteum

Gatunek rodzimy, osiągający do 3 m wysokości o mało atrakcyjnych białych (kremowych) kwiatach, ukazujących się w maju i czerwcu. Dekoracyjny przede wszystkim ze względu na liczne, długo utrzymujące się na krzewie, wiśniowe owoce (trujące !!!) Bardzo tolerancyjny pod względem podłoża i stanowiska. Doskonały do naturalistycznych kompozycji oraz na żywopłoty.

    Suchodrzew Korolkowa- Lonicera korolkowii

Ojczyzną krzewu są górzyste regiony Azji. Krzew jest dość szeroki, a jego wysokość osiąga do 3-4 m. Nie jest w pełni wytrzymały na mrozy i w mroźne zimy potrafi przemarzać. Najlepiej uprawiać go na słonecznych, ciepłych i osłoniętych stanowiskach, na których bardzo obficie kwitnie. Dekoracyjny z kwiatów ( różowawe, ukazują się w maju i czerwcu) liści (szarozielone) oraz owoców (czerwone, dojrzewają latem).
Odmiany
Floribunda’- odmiana o białych kwiatach.
Aurora’- odmiana o pomarańczowych owocach.

    Suchodrzew alpejski- Lonicera alpigena

Krzew o wzniesionych pędach, osiągający do 1,5 m wysokości. Naturalne siedliska gatunku występują w górach środkowej i południowej Europy. Kwitnie od (kwietnia) maja do czerwca. Kwiaty niepozorne, dekoracyjny z pokroju, dużych, eliptycznych liści (do 10- 12 cm długości) oraz dużych, czerwonych owoców z połyskiem. Owoce dojrzewają późnym latem, zrośnięte po dwa i zwisające na długich szypułkach.

Suchodrzew alpejski tak jak większość gatunków ma niewielkie wymagania, jest mrozoodporny, udaje się zarówno na stanowiskach słonecznych jak i zacienionych. Mimo, że radzi sobie na ubogim podłożu, lepiej prezentuje się na żyznym, wapiennym, bogatym w próchnicę.

    Suchodrzew siny- Lonicera coerulea

Krzew bardzo gęsty i zmienny, osiągający do około 1,5- 2 m wysokości. Liście eliptyczne do lancetowatych, kwiaty biało żółte, mało dekoracyjne na krótkich szypułkach. Kwitnie dość wcześnie, w kwietniu i maju. Nieliczne, granatowe owoce z woskowym nalotem, dojrzewają już w czerwcu i są jadalne. Niewielkie wymagania co do podłoża, stanowisko słoneczne do półcienistego. Gatunek mrozoodporny doskonały na formowane i luźne żywopłoty.
Tekst: Grzegorz Bogucki


Oceń artykuł:
przetwarzam....
5.00 / 6 razy oceniany

Komentarze do tego artykułu:


Tytuł:
Komentarz:
Imię:

Jaka to roślina

Bezpłatny biuletyn o kwiatach

Co to jest newsletter ?

Moje ulubione cebulowe kwiaty wiosenne to:

Krokusy

Szafirki

Tulipany

Hiacynty

Narcyzy

Zobacz wyniki

Kontakt z redakcją serwisu


Copyright © 2005 - 2014 SwiatKwiatow.pl

Zapisz się do naszego bezpłatnego biuletynu.

A będziesz otrzymywał informacje o uprawie roślin i kwiatów oraz pielęgnacji ogrodu. Kwiaty to Nasza pasja, którą chętnie się z tobą podzielimy.

Twój email::

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. [zamknij]