Kaktusy - dzieci słońca

Zobacz także: Jak uprawiać cytrusy w domu? Pielęgnacja storczyków krok po kroku Pielęgnacja bonsai Popularne, kwitnące kaktusy doniczkowe.

Te wydawałoby się niepozorne roślinki znajdują coraz więcej amatorów. Sprzyja temu duża różnorodność form i kształtów, a także małe rozmiary wielu z nich. Umożliwia to stworzenie mini kolekcji  na słonecznym parapecie nawet w małym mieszkaniu. Dodatkową nagrodą dla każdego "kaktusiarza" będą różnokolorowe kwiaty. Wszystkie kaktusy są sukulentami czyli roślinami gruboszowatymi, mającymi zdolność gromadzenia wody w pędach. Jest to przystosowanie do warunków życia, w których występują okresy długotrwałej suszy.

Pochodzą one z Ameryki, gdzie możemy je spotkać na naturalnych stanowiskach. Rosną od Kanady (ok.56o N) po Patagonię na południu (52o S). Możemy je spotkać na różnych wysokościach - od poziomu morza aż po wysokie góry, nawet powyżej 5000 m n.p.m. (w Peru). Tylko niektóre gatunki Rhipsalis występują w Afryce. Obecnie różne kaktusy występują także w rejonie Morza Śródziemnego, Australii, Azji - to efekt działalności człowieka, były przywożone z zamorskich krain jako swego rodzaju ciekawostka.

Aby nasze kaktusiki pięknie rosły i były zdrowe, musimy się dostosować do ich naturalnego cyklu życia - regularnie występujących okresów spoczynku i rozwoju. Przejście okresu spoczynku (suszy) to podstawowe wymaganie w uprawie. W naszych warunkach będzie to okres zimowy. Wśród kaktusów są takie, które nazwiemy zimnolubnymi - wymagają temperatur ok. 5oC w zimie (np.: Echinocereus, Rebutia, Lobivia, Parodia, Gymnocalycium). Dostęp do światła słonecznego sprzyja ich kwitnieniu. Kaktusy ciepłolubne pochodzą z obszarów tropikalnych i nie znoszą większych chłodów. W okresie spoczynku wymagają 12-18oC.

Od wiosny do jesieni wszystkie kaktusy wymagają jak najwięcej światła. Najlepiej byłoby gdyby mogły być oświetlone od wschodu słońca do zachodu, a poranne słońce jest korzystniejsze od popołudniowego. Dobrze czują się wystawione na taras czy balkon. Należy jednak pamiętać, że tylko niektóre, najbardziej wytrzymałe, dobrze zniosą kaprysy naszej aury. Większość wymaga mini szklarenki osłaniającej przed nadmierną wilgocią. Należy też pamiętać o intensywnym wietrzeniu.
Ziemia dla większości kaktusów powinna być lekko kwaśna (pH 6), przewiewna i przepuszczalna z dostateczną ilością próchnicy. Doniczki raczej za małe niż zbyt duże - roślinom o pokroju kulistym wystarczą tylko nieznacznie szersze niż sam kaktus. Nie wolno zapominać o dobrym drenażu.

Kaktusy rozmnaża się najczęściej z sadzonek, możemy także wysiewać nasiona. Często stosowaną metodą jest też szczepienie, tak rozmnaża się te gatunki kaktusów, których sadzonki źle się ukorzeniają. Poza tym stosuje się ten zabieg w celu uzyskania roślin o bardzo oryginalnych, nawet dziwacznych kształtach.

Warto wiedzieć, że niektóre gatunki cereusów, opuncji, dostarczają jadalnych owoców (np.Opuntia fikus-indica), pędy wykorzystywane są jako warzywa, stanowią karmę dla bydła. Niektóre (np. Selenicereusy) mają zastosowanie w produkcji leków. Gatunki o trwałym i twardym drewnie używane są jako budulec i do wyrobu różnych przedmiotów. Opuncje w Australii były też wykorzystywane jako żywopłoty otaczające pola uprawne - rozprzestrzeniły się tak, że konieczne było sprowadzenie z Meksyku owadów, których gąsienice żerują na opuncjach.

 Opracowano na podstawie "Kaktusy"- Zdennek Fleischer i Bohumil Schütz

Zobacz także:

Rośliny egzotyczne w domu

Róża jerychońska – niesamowita roślina

Rośliny oczyszczające powietrze - rośliny pochłaniające zanieczyszczenia

Rośliny zielone przez cały rok