Newsletter serwisu


Drzewa parkowe

Drzewa towarzyszą człowiekowi od samego początku. Znalazły zastosowanie na wielu płaszczyznach, od czysto użytkowych po dekoracyjne. Ich piękno zostało docenione już w najstarszych ogrodach Zachodu 2000 lat p.n.e. Ich dekoracyjne walory są doceniane po dzień dzisiejszy.
   

W dobie bardzo szybkiego postępu cywilizacyjnego, urbanizacji, coraz bardziej tęsknimy za bezpośrednim kontaktem z przyrodą. Wielu z nas nie może sobie wyobrazić miast, osiedli bez zadrzewionych miejsc, doskonałych na wypoczynek. Drzewa dają schronienie licznym gatunkom organizmów żywych, chronią nas przed skwarem letniego słońca, osłaniają przed silnym wiatrem, jak również dzięki procesowi fotosyntezy wytwarzają niezbędny nam do życia tlen. 
   

W miastach możemy odnaleźć piękne parki, skwery, zieleńce,  miejsca, które stały się nieodłącznym elementem miejskiego krajobrazu. Dla społeczeństwa zieleń stała się bardzo ważna, o czym możemy się przekonać m.in. podczas akcji mających na celu obronę drzew, którym grozi wycięcie a słuszność takich decyzji często nie ma uzasadnienia.
   

Aranżacja miejskich terenów zielonych, często uprzemysłowionych, nie jest zadaniem łatwym. Dobór roślin powinien być poprzedzony dokładną analizą. Należy wziąć pod uwagę, że nie wszystkie rośliny dobrze znoszą zanieczyszczenia. W parkach na terenach wiejskich z dala od wielkich aglomeracji, powstałych jeszcze pod koniec XIX i na początku XX w czy w okresie późniejszym możemy podziwiać nie tylko tradycyjne drzewa jakie spotykamy na co dzień wędrując po naszych lasach i bezdrożach również piękne rzadko spotykane okazy, które w warunkach miejskich często by sobie nie poradziły, ze względu na wysokie zanieczyszczenie, zwłaszcza na terenach o wysokim wskaźniku uprzemysłowienia.
   

Gatunki drzew jakie możemy spotkać najczęściej w naszych parkach i innych terenach zielonych są charakterystyczne i nierozerwalnie związane z naszym krajobrazem. Na parkowy krajobraz składają się przede wszystkim drzewa liściaste, iglaste, krzewy, a nawet byliny. Drzewa wiodą na tej płaszczyźnie prym i to właśnie z nimi kojarzą się nam takie miejsca.

Drzewa parkowe

  

Wśród drzew liściastych jakie najczęściej można spotkać spacerując po wąskich alejkach należy wymienić klony. Rodzina klonowatych obejmuje około 150 gatunków, choć u nas możemy spotkać zalewnie niewielki procent tej liczby. Acer campestre jest jednym z jej najbardziej popularnych przedstawicieli. Bardzo wytrzymały, znakomicie prezentujący się w parkowych założeniach. Ciekawiej prezentuje się Acer negundo, a więc klon jesionolistny. Odnajdzie się w miejskich warunkach, nie groźne mu zanieczyszczenia, sprawdzi się również w ogrodzie zwłaszcza w pstrych odmianach. Klony palmowe są jednymi z najpiękniejszych klonów, choć w parkach miejskich nie są za często spotykane ze względu na swoje wymagania oraz słabą mrozoodporność. Maj należy do majestatycznych kasztanowców, zachwycających bardzo dekoracyjnymi liśćmi, jak również kwiatami, które zależnie od gatunku mogą być białe, żółte, czerwone. Bardzo okazale prezentuje się Aesculus x carnea, który doskonale się sprawdzi jako soliter bądź też w grupach do obsadzania ulic i alej.  Najbardziej popularnym kasztanowcem jest Aesculus hippocastanum, spotykany najczęściej jako drzewo uliczne. Wielką zaletą tych drzew, jest fakt, że w letnie gorące dni dają dużo cienia. Na terenach wilgotnych w okolicy jezior, rzek, na pewno sprawdzi się olsza, obejmująca około 35 gatunków. Jej wielką zaletą są bardzo małe wymagania glebowe, tak więc stała się podstawowym gatunkiem pionierskim. W marcu, kiedy na zewnątrz jest szaro i buro rozjaśnia okolice swoimi żółtawozielonymi, podłużnymi kwiatami. Ze względu na charakterystyczną korę oraz pokrój, duże walory dekoracyjne prezentuje Betula- brzoza. Znamy około 40 gatunków tych drzew, z czego część z nich możemy podziwiać w polskim krajobrazie. W parkach możemy spotkać bardzo popularną brzozę brodawkową. Nie jest to wymagające drzewo, znakomicie sobie poradzi na suchych i ubogich glebach, choć preferuje stanowiska słoneczne. Betula pendula ‘Purpurea’ i Betula pendula ‘Youngii’  to ciekawsze odmiany tego gatunku. Carpinus betulus należący do rodziny brzozowatych  jest bardzo często występującym gatunkiem w polskich parkach. Osiąga do 20 m wysokości i znakomicie sobie radzi w miejskich warunkach. Jego kora jest srebrzysta z ciemnymi smugami. Dzięki odporności na przycinanie wykorzystywany na formowane żywopłoty, rzeźby. Znakomicie zaprezentuje się jako soliter, bądź w grupach do obsadzania alej. Bardzo często podczas majowych spacerów zachwycamy się jaskrawo karminowo czerwonymi kwiatami głogu dwuszyjkowego w odmianie ‘Paul’s Scarlet’. Przepiękna odmiana, znakomicie upiększa miejski krajobraz, jak również ogrody. Głóg dwuszyjkowy osiąga do kilku metrów wysokości, tak więc jest uzupełnieniem zadrzewień krajobrazowych. Ze względu na swoje rozmiary i piękne przebarwienie jesienne bardzo efektownie na dużej przestrzeni zaprezentuje się Fagus sylvatica. Te długowieczne drzewo, mogące dożyć nawet 400 lat, należy do rodziny bukowatych i jest często spotykane w całej Europie, również w Polsce. Jest nierozerwalnie związane z naszym krajobrazem i chętnie wykorzystywanym do upiększania terenów zielonych zwłaszcza, że ma swoje piękniejsze odmiany np. ‘Asplenifolia’ o strzępolistnych liściach, ‘Atropunicea’ o czerwonych liściach i kulistej  koronie, bardzo często spotykana w miejskim krajobrazie. Ciekawie prezentuje się również odm. ‘Purpurea Pendula’ oraz ‘Rohanii’. Ciekawe pierzaste ulistnienie jest jednym z walorów kolejnego bardzo popularnego drzewa parkowego. Jesiony bo o nich mowa obejmują kilkadziesiąt gatunków . Jesion jest jednym z tych drzew, które wypuszczają najpóźniej swoje liście a jesienią najwcześniej je gubią. Do jednych z najpotężniejszych drzew, jakie można spotkać w parku to bez wątpienia dęby. Te długowieczne rośliny drzewiaste potrafią dożyć 1000 lat a średnica ich pnia może przekroczyć 2 m. Dęby należą do rodziny bukowatych i zaliczamy do nich, aż 600 gatunków. Cechą charakterystyczną tych drzew jest zatokowato wrębne ulistnienie u różnych gatunków zróżnicowane. W naszym kraju najczęściej można spotkać dąb bezszypułkowy, dąb szypułkowy oraz dąb czerwony. Z wierzb najczęściej spotykaną i bardzo dekoracyjną jest wierzba płacząca, będąca odmianą wierzby białej. Jej piękno wynika z ładnego pokroju, podłużnych listków a wczesną wiosną również z kwiatów, które znane są pod nazwą- bazie  kotki. Zwisające gałęzie znakomicie komponują się z otoczeniem, nie może zabraknąć jej w parku a szczególnie przy zbiornikach wodnych. Do mniejszych drzew, ale również bardzo dekoracyjnych należy robinia i jarząb pospolity. Robinia zwana akacją dorasta do 15 metrów, posiada złożone z kilkunastu listków liście i groniaste, piękne kwiaty, ukazujące się na przełomie maja- czerwca. Jarząb pospolity a więc jarzębina słynie z bardzo dekoracyjnych czerwono- pomarańczowych owoców.
   

Zmienność pór roku, opadanie liści u drzew liściastych, wymaga, aby w parku
 i na pozostałych terenach zielonych uwzględnione zostały również drzewa iglaste. Architekci krajobrazu doceniają ich walory dekoracyjne, gdyż są powszechnie wykorzystywane. Najczęściej w parkowych nasadzeniach możemy podziwiać cisy, modrzewie, świerki, jodły, sosny oraz tuje, cyprysiki i jałowce. Świerki należą do najważniejszego rodzaju drzew iglastych. W naszym kraju najpopularniejszym ich reprezentantem jest świerk pospolity. Osiąga on spore rozmiary, posiada stożkową i bardzo regularną koronę. Szyszki zwisające osiągające do 15 cm długości. Bardzo popularny w założeniach leśnych oraz parkowych. Sosny osiągają nawet do 50 m wysokości, są bardzo dekoracyjne ze względu na swoją łuszczącą się korę, długie igły oraz pękate szyszki. Wyróżniamy około 100 gatunków sosny, aczkolwiek w naszym kraju wciąż króluje sosna pospolita. Modrzewie to kolejne bardzo popularne iglaki, jednak w przeciwieństwie do pozostałych gubią igły, tak więc w okresie zimowym tak jak większość drzew liściastych pozbawione są ulistnienia. Osiągają do 40 m wysokości a ich szyszki są małe, skierowane ku górze. Modrzewie najpiękniej prezentują się wiosną, w okresie wypuszczania młodych listków oraz jesienią podczas przebarwiania. Jodły należą do bardzo wysokich drzew, choć mają spore wymagania siedliskowe, tak więc nie wszędzie się udają.
   

Miejskie życie nie musi być związane wyłącznie z „betonowym” krajobrazem. Jako, że zieleń stała się bardzo ważnym aspektem życia większości społeczeństwa, władze samorządowe również na tej płaszczyźnie realizują bardzo ciekawe „zielone” projekty, choć jak zawsze potrzeby są o wiele większe. Miejmy nadzieję, że dokonania wcześniejszych pokoleń zostaną otoczone należytą opieką, a nowe projekty uwzględnią również gatunki i odmiany, charakterystyczne dla naszego kraju, aby całość założeń wykazywała spójność z otoczeniem.


Oceń artykuł:
przetwarzam....
4.86 / 21 razy oceniany

Komentarze do tego artykułu:


Tytuł:
Komentarz:
Imię:

Jaka to roślina

Bezpłatny biuletyn o kwiatach

Co to jest newsletter ?

Ile kwiatów doniczkowych posiadasz?

Nie posiadam roślin

Mniej niż 5

Od 6 do 10

Od 11 do 30

Od 31 do 100

Ponad 100

Zobacz wyniki

Kontakt z redakcją serwisu


Copyright © 2005 - 2014 SwiatKwiatow.pl

Zapisz się do naszego bezpłatnego biuletynu.

A będziesz otrzymywał informacje o uprawie roślin i kwiatów oraz pielęgnacji ogrodu. Kwiaty to Nasza pasja, którą chętnie się z tobą podzielimy.

Twój email::

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. [zamknij]