Drzewa iglaste

Drzewa iglaste

Skomentuj artykuł

Drzewa zaliczamy do wieloletnich roślin zielonych o zdrewniałej łodydze zwanej pniem. Osiągają największe rozmiary a na pewnych płaszczyznach odgrywają najważniejszą rolę w naszym życiu. Pełnią funkcje estetyczne decydując o wyglądzie naszej planety, jak również wpływają na klimat. Są producentem tlenu, oczyszczają powietrze, chronią glebę przed erozją, wpływają na obieg wody na Ziemi. Mają olbrzymi wpływ na mikroklimat m.in. łagodząc upały, chroniąc przed silnym wiatrem oraz jonizując powietrze. Poza tym mają szerokie zastosowanie w wielu gałęziach przemysłu np. celulozowo- papierniczym.
   

Drzewa iglaste należą do nagozalążkowych przedstawicieli roślin zielonych, charakteryzujących się posiadaniem zalążków na nieosłoniętych łuskach nasiennych. Są rozdzielnopłciowe, a więc wytwarzają kwiaty męskie i żeńskie. Kwiaty męskie mają postać niewielkich, jasnych tworów wyglądających trochę jak kotki, natomiast kwiaty żeńskie mają postać szyszek, często barwnych i bardzo dekoracyjnych. Znamy ich ponad pięćset gatunków, co stanowi niewielki procent w stosunku do całości bogactwa drzew, obecnie zdominowanego przez liściastych reprezentantów. Świetność drzew iglastych minęła ponad 100 mln lat temu. Obecnie najliczniej występują w chłodnych i umiarkowanych strefach półkuli północnej. Dzięki swojej budowie mają wysokie zdolności adaptacyjne do różnorodnych warunków, tak więc ich występowanie jest powszechne w prawie wszystkich strefach klimatycznych. Również w naszym kraju mamy sporo reprezentantów drzew szpilkowych, z czego najpopularniejszą jest sosna pospolita oraz świerk, które są nierozerwalnie związane z polskim krajobrazem. W zasadzie drzewa iglaste są jednopienne z grubymi konarami, ze stosunkowo cienkimi gałęziami ułożonymi poziomo, bądź pod niewielkim kątem. Poza nielicznymi wyjątkami są to rośliny zimozielone o bardzo wysokiej dekoracyjności przez cały rok. Najpotężniejsze, najwyższe, najstarsze drzewa na świecie należą do iglastych. Nie sposób nie wspomnieć o najwyższym drzewie na świecie, którym jest sekwoja rosnąca w Kalifornii, mierząca ponad 112 metrów wysokości. Najpotężniejszym drzewem jest mamutowiec olbrzymi mierzący ponad 80 metrów wysokości. Najstarszym drzewem iglastym jest Pinus longaeva, której wiek szacuje się na około 4 900 lat. Długowiecznymi drzewami są również cisy (4 000 lat), mamutowce (3 500 lat) oraz sekwoje (2 000 lat).
   

Do drzew iglastych należy: cis, głowocis, torreja, araukaria, jodła, sosna, jedlica, choina, świerk, modrzew, modrzewnik, cedr, sośnica, szydlica, cypryśnik, metasekwoja, żywotnik, żywotnikowiec, cyprysik, jałowiec.
   

Cephalotaxus należy do rodziny- głowocisowate. Charakteryzuje się zimozielonym igliwiem podobnym do igieł cisów, aczkolwiek różniących się długością i ułożeniem- dwurzędowo w jednej płaszczyźnie. Wyróżniamy pięć gatunków tego rodzaju, występujących na terenach Azji Wschodniej.  W Polsce występuje krzewiasta forma głowocisa pestkowego,  ze względu na słabą mrozoodporność może być uprawiany w cieplejszych rejonach Polski. Spotykany w ogrodach botanicznych oraz parkach dendrologicznych.
   

Cisy (Taxus) są bardzo popularne w naszym kraju i charakteryzują się powolnym wzrostem, jak również długowiecznością. Preferują gleby żyzne, świeże, próchnicze oraz nadają się na stanowiska zacienione. Lubią wilgotne i łagodne pod względem temperatury stanowiska. Znane gatunki cisa to: cis pospolity, cis japoński, cis pośredni.
   

Torreja należy do drzew iglastych, choć w naszym klimacie przybiera formę krzewiastą. W Polsce roślina rzadka, spotykana w ogrodach botanicznych i dendrologicznych.
   

Jodła jest reprezentantem rodziny sosnowatych, ceniona ze względu na jej dekoracyjność, aczkolwiek potrzebuje sporych przestrzeni. Należy do najwyższych drzew iglastych oraz liczy ponad pięćdziesiąt gatunków. Lubi żyzne gleby o dostatecznej wilgotności. Nie toleruje zanieczyszczeń oraz wietrznych i mroźnych stanowisk. Wśród najpopularniejszych gatunków warto wymienić jodłę koreańską, jodłę kaukaską, jodłę arizońską, jodłę syberyjską, jodłę balsamiczną.
   

czytaj dalej...

Zobacz także

0 komentarzy

Dodaj swój komentarz