Newsletter serwisu


Wiklina

Meble wiklinowe, to ciekawe rozwiązania, choć kosztowne. Nie należą do powszechnych elementów użytkowych, wykorzystywanych w ogrodzie, ponieważ przegrywają z tańszymi, a zarazem trwałymi materiałami, imitującymi wiklinę. Wiklina, to nie tylko meble, to także dekoracje. Warto zapoznać się z tematem, ponieważ wiklina, to uniwersalny materiał, z którego można stworzyć niezwykle oryginalne, eleganckie i stylowe wyroby. Wiklina jest ponadczasowa, a więc zawsze modna i godna polecenia.

Czym jest wiklina ?

Wikliną określa się młode pędy, wybranych gatunków rodzaju Salix, które dzięki odpowiedniej obróbce, stanowią materiał, wykorzystywany w wikliniarstwie, a więc przetwórstwie wikliny.

Najpopularniejsze gatunki Salix, wykorzystywane do wyrobu wikliny:

    Wierzba purpurowa (paskówka)- Salix purpurea
    Wierzba amerykańska- Salix americana
    Wierzba wiciowa (konopianka)- Salix viminalis
    Wierzba migdałowa – Salix amigdalina

Oczywiście, poza wspomnianymi gatunkami istnieje wiele innych form, które także mogą posłużyć do wyrobu niezwykle oryginalnych dekoracji.

Wiklina, to także nazwa zwyczajowa wierzby purpurowej, a więc Salix purpurea, którą można wykorzystać przy aranżacji ogrodu.



Wierzba w otaczającym nas krajobrazie

Jako materiał do wyrobu dekoracji wiklinowych oraz innych elementów o wartości użytkowej, poza wspomnianymi czterema gatunkami wierzby, wykorzystuje się również inne gatunki oraz podgatunki rodzaju. Polski krajobraz obfituje w zmienne wierzby, które cenione są m.in. za szybki wzrost, małe wymagania, a także dekoracyjność. Krzyżowanie się wierzb jest powszechne, tak więc oznaczanie dziko rosnących roślin, może być bardzo utrudnione.

Z pewnością do najpopularniejszych gatunków rodzaju zaliczymy wierzbę białą (Salix alba). Pochodząca z Ameryki Północnej, była często sadzona w parkach, na terenach wiejskich, wzdłuż dróg. „Wierzba płacząca” jest jedną z najpiękniejszych reprezentantek wierzby białej, a także rodzaju. Sadzona w pobliżu zbiorników wodnych, wygląda zjawiskowo.

Poza wierzbą białą w otaczającym nas krajobrazie, możemy spotkać wierzę iwę (Salix caprea). Bardzo popularna ze względu na „bazie kotki”, które wykorzystywane są m.in. do wiosennych dekoracji. Ceniona przez pszczelarzy, a jej forma płacząca m.in. ‘Pendula’ należy do najczęstszych reprezentantek rodzaju, wykorzystywanych przy obsadzaniu ogrodów, a także aranżacji miejskich terenów zielonych.

W ogrodzie skalnym, można wykorzystać, niezwykle dekoracyjną wierzbę żyłkowaną (Salix reticulata). To niewielka krzewinka  o płożących gałązkach.

Inne gatunki rodzaju to m.in.:

- wierzba płożąca (Salix repens);
- wierzba uszata (Salix aurita);
- wierzba szara (Salix cinerea).

wiklina

Wiklina

Czy wiesz że …

Rodzaj Salix obejmuje kilkaset  gatunków drzew, krzewów i krzewinek.     Warto     zapoznać się z tym bogactwem i maksymalnie wykorzystać     potencjał, który drzemie w tych roślinach.

Charakterystyka wybranych gatunków rodzaju, mających zastosowanie w  wikliniarstwie

Wierzba purpurowa

Gatunek wierzby, charakteryzujący się krzewiastym i kulistym pokrojem.     Salix purpurea wykorzystywana jest nie tylko w wikliniarstwie. Znajduje     zastosowanie także przy aranżacji terenów zielonych. W sprzedaży     dostępne są jej odmiany, które możemy uprawiać w    ogrodach.

Rodzima wierzba, która tak jak pozostałe wierzby, najczęściej spotykana     jest w pobliżu rzek, a więc na podłożu zasobnym i wilgotnym.

Wierzba purpurowa, osiąga do około 3 m wysokości, czasem więcej,     przybierając wówczas formę niewielkiego drzewka. Nazwa gatunku     wzięła się od barwy pędów, które w początkowym okresie,  charakteryzują się purpurowym zabarwieniem. U starszych okazów,     kora staje się bardziej szara- do brunatnej.

Z odmian, które warto polecić do ogrodu, należy wspomnieć o odmianie     ‘Pendula’ , charakteryzującej się zwisającym pokrojem, zazwyczaj     szczepiona na pniu. Godne uwagi są także odmiany ‘Gracilis’ oraz     ‘Nana’, które doskonale sprawdzą się jako pojedyncze akcenty bądź też     w grupie z innymi krzewami.

Wierzba wiciowa

Potocznie nazywa się ją witwą bądź konopianką. Jest uprawiana przede wszystkim na wiklinę, tak więc nie ma większego znaczenia, jeżeli chodzi o tereny zielone. W wierzbie wiciowej drzemie wielki potencjał. Może być ona wykorzystana także jako biomasa, a więc stanowić źródło energii odnawialnej. Doskonała do rekultywacji obszarów zanieczyszczonych. Mało kto wie, że wierzba wicowa, pochłania m.in. zanieczyszczenia z podłoża, tak więc powinna być sadzona na terenach poprzemysłowych.

Salix viminalis  charakteryzuje się krzewiastym pokrojem bądź przybiera formę niewielkiego drzewka, osiągającego do kilku metrów wysokości. Duże przyrosty roczne, pędy wyprostowane. W Polsce pospolita, występująca przede wszystkim w pobliżu cieków wodnych. Wykazuje niewielkie wymagania pod względem podłoża. Preferuje gleby przepuszczalne i wilgotne.

Wierzba amerykańska

Wiklina z wierzby amerykańskiej jest jedną z najlepszych, najbardziej pożądanych ze względu na swoją sprężystość.  Już sama nazwa wskazuje na pochodzenie wierzby amerykańskiej. Sprowadzona została z Ameryki przez Ernesta Hoedta pod koniec XIX w.

Wierzba migdałowa

Wierzba migdałowa zwana wierzbą trójpręcikową (Salix triandra) przybiera formę krzewu, czasem niewielkiego drzewa. Występuje w kilku formach (m.in. Salix triandra ssp. triandra), a ceniona jest przede wszystkim ze względu na wykorzystanie w wikliniarstwie, poza tym w pszczelarstwie. Kwitnie w kwietniu, a spotkać ją można na wilgotnych łąkach, zazwyczaj w bliskim towarzystwie rzek, na terenach charakteryzujących się wyższą wilgotnością.

wiklina

Wiklina

Czy wiesz że …

Wierzby należą do roślin dwupiennych, co oznacza, że na danym osobniku, występują wyłącznie kwiaty żeńskie bądź męskie.

Uprawa wikliny

Uprawa wierzby na cele przemysłowe nie jest zajęciem łatwym. Należy podkreślić, że wikliniarstwem zajmowali się już nasi dziadowie, a rozwój wikliniarstwa można było zaobserwować w dwudziestoleciu międzywojennym. Obecnie uprawa wikliny i jej przetwórstwo może być alternatywą dla wielu rodzin.

Wyroby z wikliny,  to stylowe rozwiązania, które obecnie konkurują z tańszymi, wykonanymi z materiałów, stanowiących imitację wikliny- niestety z korzyścią dla tych drugich.

Od czego zacząć ?

O powodzeniu uprawy, decyduje podłoże, zabiegi agrotechniczne, gatunek wierzby oraz jakość zastosowanego materiału. Prawidłowo prowadzona plantacja, może być źródłem wikliny do kilkunastu lat. Wiklinę stanowią jednoroczne przyrosty. Aby były one znaczące, należy stworzyć roślinom warunki, zbliżone do tych, jakie mają w środowisku naturalnym. Podłoże powinno być przepuszczalne, przewiewne, żyzne i próchnicze, a co najważniejsze dostatecznie wilgotne. Pamiętajmy, że nie na każdej glebie uzyskamy satysfakcjonujące plonowanie.

Sadzenie roślin

Wiklinę zazwyczaj sadzi się wczesną wiosną, a jako sadzonki wykorzystuje się tzw. zrzezy, a więc fragmenty pędów (do około 25 cm długości oraz średnicy około pół centymetra) danego gatunku wierzby, wykorzystanego do nasadzeń. Rzadziej stosuje się sadzenie jesienne (listopad). Na bardzo dobrze i głęboko uprawioną glebę sadzi się zrzezy w taki sposób, aby ponad podłoże wystawało około 2 cm pędu (ręczna i mechaniczna pielęgnacja plantacji).  Przy stosowaniu ochrony chemicznej, zrzezy sadzi się równio z podłożem.  Pamiętajmy, aby pączki skierowane były do góry. Rzędy oddalone od siebie o około 40- 60 cm, a odstępy między sadzonkami w rzędzie, zależnie od odmiany 12 (15) - 20 cm.

W pierwszym roku po założeniu plantacji, należy otoczyć ją szczególną opieką, nie dopuszczając do zachwaszczenia, pamiętając także o spulchnianiu podłoża. W kolejnych latach, plantacja wikliny nie jest już tak pracochłonna.

Zbiór wikliny

Wiklinę pozyskuje się w stanie spoczynku w lutym i marcu. Ściętą wiklinę sortuje się i wiąże w snopy (w takiej formie jest przechowywana). Następnie wyklinę poddaje się dalszej obróbce, po której, staje się pełnowartościowym materiałem plecionkarskim.

Choroby i szkodniki

Wiklina może zostać porażona przez liczne patogeny oraz szkodniki.
Do najczęstszych chorób wikliny zaliczymy zgorzel pędów (poraża liście oraz szczytowe fragmenty pędów), rdzę wierzby (na liściach widoczne rdzawe przebarwienia), antraknozę czy też plamistość liści (przebarwienia, plamy na  liściach).

Natomiast szkodniki to m.in. mszyca wierzbowo- korowa (żywi się sokiem roślinnym, doprowadzając do deformacji liści oraz ograniczenia przyrostów), krytoryjek olchowiec (chrząszcz doprowadzający do zasychania i obłamywania się pędów) , jątrewka wiklinówka (chrząszcz, będący zagrożeniem w fazie larwalnej oraz doskonałej, uszkadzający liście i pędy), pryszczarek liściowiec ( muchówka stanowiąca zagrożenie w fazie larwalnej ), niekreślanka wierzbówka (niebezpieczny szkodnik, niszczący stożek wzrostu, doprowadza m.in. do tzw. miotlastości).

Obróbka wikliny

Zebraną wiklinę poddaje się obróbce, polegającej na korowaniu. Istnieje kilka sposobów obróbki wikliny, a więc moczarkowanie, pędzenie, parzenie oraz gotowanie. Po okorowaniu, wiklina jest suszona i dopiero wówczas stanowi materiał do wyplatania zróżnicowanych przedmiotów.

Zastosowanie wikliny  w ogrodzie

Wiklina w ogrodzie może być wykorzystana  w formie suchej, a więc po obróbce. Nie brakuje także rozwiązań „żywych” np. wyplatane, przesiąknięte naturalnością żywe płoty. Wiklina, to nie tylko kosze, krzesła, skrzynie, szafki, to także wiele innych rozwiązań, często bardzo praktycznych, a przy tym wysoce estetycznych. Pamiętajmy także o licznych dekoracjach, których oryginalność zależy od wyobraźni i umiejętności wyplatającego.

Wyroby z wikliny są przyjazne środowisku, charakteryzują się wysokimi walorami estetycznymi, jednak nie są trwałymi rozwiązaniami i pozbawione pielęgnacji szybko stracą na swojej atrakcyjności. Największym wrogiem wysuszonej wikliny jest nadmierna wilgotność. Wyroby z wikliny powinny być zabezpieczone odpowiednimi środkami konserwującymi, które sprawią, że dłużej będą spełniały swoje funkcje. W przypadku mebli ogrodowych, powinny być one ustawione pod zadaszeniem, a na okres zimy przenoszone do zabezpieczonego przed wilgocią pomieszczenia.
   

wiklina

Wiklina

Czy wiesz że …

Aby wyroby z wikliny nie straciły na swojej atrakcyjności, należy je     systematyczne oczyszczać, odkurzać i trzymać z dala od wilgoci. Wiklina nie     powinna się stykać z wilgotnym podłożem. Wilgoć oraz nadmierne      wysuszenie,     to wrogowie wikliny. Meble z wikliny, które nie będą     systematycznie pielęgnowane staną się szare, pojawią się plamy.     Zastosowanie środków konserwujących sprawi, że wiklina stanie się     trwalsza i będzie służyć przez wiele lat. Czyszcząc wiklinę, należy nabyć     odpowiednie środki bądź też skorzystać z prostych  sposobów. Jednym z    nich jest skorzystanie z roztworu     letniej wody z wodą utlenioną i cytryną czy     też zastosowanie roztworu wody z sodą oczyszczoną. To sprawdzone     sposoby na utrzymanie wyrobów z wikliny w czystości i ładnej kolorystyce.

Wiklinowe dodatki, to nie tylko elementy wnętrz, to także dobry sposób na uzupełnienie aranżacji balkonu, tarasu, a także ogrodu. Skrzynie, kwietniki, osłonki, maty, dekoracje, to tylko wybrane rozwiązania, warte uwagi.

Na balkonach, zazwyczaj stosuje się maty, które chronią przed kurzem, hałasem, podnoszą estetykę i strzegą prywatności. Takie maty mogą zostać wykorzystane także na tarasie, ogrodzeniu oraz przy zagospodarowaniu altany.

Poza matami, można nabyć gotowe moduły, które również mogą zostać wykorzystane na balkonie, tarasie oraz w ogrodzie. Ciekawie prezentuje się kamienne ogrodzie z przęsłami w formie wiklinowych modułów. Moduły z wikliny to proste rozwiązania, tak więc nie powinno być problemów z ich montażem.

Szczególnie oryginalne i naturalistyczne rozwiązania, to płoty, płotki z żywych gałązek wikliny. Pełnią takie same funkcje co zwykle ogrodzenia i również mogą być bardzo efektowne. Wiklinę można łatwo pozyskać, a wyplataniem płotu zająć się samemu. Jeżeli nie mamy predyspozycji do takich prac, można skorzystać z pomocy fachowców, których nie brakuje. Ogrodzenia wiklinowe najlepiej wyplatać wiosną, ponieważ zastosowane wierzbowe pale i gałązki łatwiej się ukorzeniają, w tym okresie podłoże jest bardzo wilgotne. Można stworzyć ogrodzenie pełne bądź ażurowe, zależnie od potrzeby.

Niewielkie płotki mogą wyznaczać granicę rabaty, ograniczać rośliny oraz chronić je  przez zwierzętami np. psami.

Szczególnie ciekawie prezentują się żywe altany, tworzone z długich gałęzi wikliny. Połączone po kilkanaście, tworzą stabilną konstrukcję. To oryginalne rozwiązania, rzadko spotykane, ale warte wykorzystania, gdyż ekonomiczne i łatwe w budowie.


Uwagi końcowe

Wiklina, to nie tylko rozwiązanie przyjazne środowisku, to także zróżnicowanie, które pozwala na stworzenie oryginalnych, bliższych naturze ogrodów, choć wiklina jest na tyle uniwersalna, że nie musimy ograniczać się wyłącznie do stylistyki rustykalnej.

Poza wspomnianymi w opracowaniu zastosowaniami wikliny, warto zwrócić uwagę na właściwości lecznicze wikliny, a konkretnie wierzby purpurowej.

Wierzba purpurowa zawiera liczne substancje, dzięki którym wykazuje właściwości dobroczynnie wpływające na organizm człowieka. Przede wszystkim wykazuje działanie przeciwgorączkowe, przeciwzapalne oraz przeciwbakteryjne.

W ziołolecznictwie wykorzystuje się korę wierzby purpurowej, którą należy pozyskać w okresie, zanim ukażą się liście.

Tekst: Grzegorz Bogucki


Oceń artykuł:
przetwarzam....
5.00 / 4 razy oceniany

Komentarze do tego artykułu:


Tytuł:
Komentarz:
Imię:

Jaka to roślina

Bezpłatny biuletyn o kwiatach

Co to jest newsletter ?

Moje ulubione cebulowe kwiaty wiosenne to:

Krokusy

Szafirki

Tulipany

Hiacynty

Narcyzy

Zobacz wyniki

Kontakt z redakcją serwisu


Copyright © 2005 - 2014 SwiatKwiatow.pl

Zapisz się do naszego bezpłatnego biuletynu.

A będziesz otrzymywał informacje o uprawie roślin i kwiatów oraz pielęgnacji ogrodu. Kwiaty to Nasza pasja, którą chętnie się z tobą podzielimy.

Twój email::

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług i zgodnie z Polityką Plików Cookies. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. [zamknij]