« Szachownica kostkowata – Fritillaria meleagr
Szałwia błyszcząca - Salvia splendens »

Szafirek, Szafir – Muscari

• 
• 

Dodatkowe: 25 z 79

• 

  Dodała(ł): Flower

• 

  Dodała(ł): joahim

• 

  Dodała(ł): darek19600921

• 

  Dodała(ł): SONY554

• 

  Dodała(ł): Sulek

• 

  Dodała(ł): ryszard47

• 

  Dodała(ł): allicja

• 

  Dodała(ł): Michal92

• 

  Dodała(ł): jorgus

• 

  Dodała(ł): kodylec

• 

  Dodała(ł): urszulama

• 

  Dodała(ł): DankaSammel

• 

  Dodała(ł): DankaSammel

• 

  Dodała(ł): malvina303

• 

  Dodała(ł): doris

• 

  Dodała(ł): myszaf

• 

  Dodała(ł): Basik

• 

  Dodała(ł): isia53

• 

  Dodała(ł): Wiesia

• 

  Dodała(ł): passa12

• 

  Dodała(ł): krab42

• 

  Dodała(ł): malvina303

• 

  Dodała(ł): Martillios

• 

  Dodała(ł): urszulkapl

• 

  Dodała(ł): urszulkapl

Pozostale zdjęcia: Szafirek, Szafir Muscari

Kurs Ogrodniczy - Pobierz Lekcję GRATIS

Opis:

Szafirki to niewielkie, choć bardzo atrakcyjne i łatwe w uprawie rośliny cebulowe. Kilkadziesiąt gatunków tego rodzaju występuje w krajach śródziemnomorskich i w Azji Mniejszej. Polska nazwa pochodzi od barwy, choć obecnie paleta barw tych roślin się powiększyła. Najczęściej uprawiane są dwa gatunki szafirek armeński (Muscari armeniacum) i szafirek groniasty – szafirek drobnokwiatowy (Muscari botryoides). Szafirek armeński ma cebule nieznacznie wydłużone, których obwód może wynieść nawet 10 cm, pokryte delikatną, jasnoszarą łuską. Liście szarozielone rynienkowo zgięte i dłuższe od pędu kwiatowego, kwiaty kubkowate, w gęstych gronach o długości do 10 cm. Odmiany to m.in. ‘Grand Maitre’ o ciemnoniebieskich kwiatach z białymi brzegami, ‘Blue Spike’ intensywnie szafirowe. Szafirek drobnokwiatowy jest o mniejszej, kulistej cebuli, o równowąskich liściach, pędach kwiatowych do 20 cm wysokości, kwiatostany groniaste, stożkowe i zbite. Kwiaty kuliste niebieskie, niebieskofioletowe, białe (‘Album’).

Uprawa:

Szafirki nie są bardzo wymagające i radzą sobie prawie na każdym stanowisku. Najlepsze warunki to żyzna, próchnicza, piaszczysto-gliniasta gleba, niezbyt wilgotna. Stanowisko słoneczne do półcienistego. Muscari rozmnażamy z nasion lub cebulek przybyszowych. Siew wykonujemy jesienią. Cebule wykopujemy i przesadzamy od czerwca do września. Szafirka groniastego sadzimy na miejsce stałe we wrześniu a armeńskiego raczej w październiku, aby uniknąć przemarznięcia liści, które dzięki późnemu sadzeniu pojawią się dopiero wiosną. Szafirki sadzimy grupami, ponieważ wówczas najładniej się prezentują, w rozstawie 7x10 cm na głębokość 5-10 cm, zależnie od wielkości cebul. Muscari mogą rosnąć w jednym miejscu do 5 lat, choć pamiętajmy o ich zasilaniu. Podczas suszy należy je podlewać, dzięki czemu będzie obfitsze kwitnienie oraz większy przyrost cebul. Zaleca się również usuwać przekwitłe kwiaty, co nie dopuści do wytworzenia się nasion, których wytwarzanie bardzo osłabia roślinę. Podlewanie kończymy pod koniec maja, gdyż wówczas roślina przygotowuje się do spoczynku.

Zastosowanie:

Szafirki są znakomite do ogrodów skalnych, na obwódki, grupami na trawniki, rabaty oraz jako dodatek pod krzewy ozdobne.

Kwitnienie:

Kwiecień- czerwiec

Uwagi:

Szafirki możemy pobudzić do wcześniejszego kwitnienia w mieszkaniu. Wybieramy do tego największe cebule i sadzimy w szerokich, płytkich doniczkach, pojemnikach, które przenosimy do chłodnego pomieszczenia np. piwnicy, gdzie do grudnia umiarkowanie podlewamy. W grudniu przenosimy do pomieszczenia o wyższej temperaturze (ok. 15ºC). Pamiętajmy, aby nie przenieść w zbyt ciepłe miejsce, bo wówczas nie zakwitną. Kwitnienie następuje zazwyczaj po 4-6 tygodniach pędzenia. Autor opisu – Sargon.

• Architektura

• Trawnik

• Storczyki

• Róże

• Na balkonie

• Na parapecie

• Rośliny lecznicze

• Zielnik

• Oczko wodne

• Zwierzęta

• Owoce

• Warzywa

• Park

• Skalnik

• Drzewa kwitnące

• Drzewa iglaste

• Drzewa owocowe

• Drzewa liściaste

• Krzewy kwitnące

• Krzewy ozdobne

• Krzewy owocowe

• Żywopłot