Herbatki ziołowe z własnego ogródka

Od dłuższego czasu obserwujemy znaczący wzrost zainteresowania ziołami, zarówno na płaszczyźnie ziołolecznictwa jak i ich uprawy w przydomowych ogródkach. W dobie dominującej chemii przy powstawaniu syntetycznych leków oraz przypraw do potraw warto skorzystać z darów natury, które są na wyciągnięcie ręki.

         Zioła to grupa roślin charakteryzująca się zawartością licznych substancji aktywnie czynnych, które często wykazują dobroczynny wpływ na organizm człowieka. Zaliczymy do nich nie tylko rośliny zielne, ale także drzewa i krzewy. Ich właściwości lecznicze oraz przyprawowe człowiek wykorzystuje już od starożytności. Dzięki nim człowiek mógł sobie radzić z wieloma problemami zdrowotnymi, na jakie był często narażony. Poza tym warto wiedzieć, że wszystkie zioła należą do roślin miododajnych, tak więc sadząc zioła w ogrodzie sprzyjamy także pszczołom, których liczba w ostatnim czasie wciąż maleje.

            Zioła nie należą do wymagających roślin. Ponieważ sporo gatunków pochodzi z cieplejszych rejonów świata, tak więc wymagają cieplejszych i zacisznych stanowisk. Na słonecznych stanowiskach doskonale rozwijają się i gromadzą w sobie więcej substancji aromatycznych. Zadbajmy o lżejsze podłoże, dobrze przepuszczalne, a zarazem żyzne. Zioła najlepiej uprawiać na południowej wystawie w pobliżu domu. W przypadku nawożenia stosujmy nawozy organiczne. Regularne cięcie ziół zapewni łady pokrój i podniesie ich walory dekoracyjne.

            Osoby nie posiadające działki bądź ogrodu mogą stworzyć zakątek ziołowy na balkonie czy też tarasie. Zioła doskonale nadają się do uprawy w pojemnikach. W sprzedaży dostępne są zestawy ziół leczniczych i przyprawowych, które można wysadzać pojedynczo bądź w kompozycjach. W obu przypadkach prezentują się rewelacyjnie, bardzo naturalnie, stanowiąc doskonałą dekorację. Pamiętajmy o drenażu, przepuszczalnym podłożu oraz systematycznym podlewaniu i nawożeniu.

            Zbiór ziół należy dostosować do konkretnego gatunku oraz pozyskiwanego surowca. Pamiętajmy, że wartościowy surowiec mogą stanowić zarówno liście jak i kwiaty, owoce, nasiona oraz korzenie. Większość ziół suszymy w temperaturze 30- 40°C, a następnie przechowujemy w suchym i zabezpieczonym przed wilgocią i szkodnikami miejscu. Zioła możemy wykorzystać także w stanie świeżym.

            Jednym ze sprawdzonych sposobów na spożywanie wybranych ziół jest picie ziołowych herbatek. Nie dość, że dostarczają wiele satysfakcji z samego ich przyrządzania, to jeszcze zawierają masę dobroczynnych dla człowieka substancji aktywnie czynnych, które stanowią skuteczne antidotum na wiele dolegliwości. Nasze zdrowie i odporność może się znacznie poprawić, możemy wzbogacić organizm w masę witamin i mikroelementów, bez konieczności zażywania syntetycznych medykamentów, które poza pozytywnym oddziaływaniem na organizm niosą za sobą także skutki uboczne. Zioła mogą stanowić naturalny lek, który nam pomoże, bez negatywnego oddziaływania na nasz organizm.

         Na czym polega sekret ziołowych herbatek

         Dobroczynne właściwości herbat ziołowych są zasługą składu chemicznego poszczególnych ziół, a zwłaszcza z zawartości zróżnicowanych olejków eterycznych. Aby w pełni wykorzystać ich dobroczynne właściwości, herbaty nie parzymy wrzątkiem tylko gorącą wodą, nakrywając naczynie. W momencie parzenia z ziół wydobywane są dobroczynne składniki takie jak witaminy, antocyjany, składniki mineralne itp.

         Wybrane zioła na herbatę

·         Melisa- należy do jednych z najbardziej rozpowszechnionych bylin uprawianych w ogrodach ziołowych. Przybyła do nas z cieplejszych rejonów świata, rozpowszechniona zwłaszcza w krajach śródziemnomorskich. W liściach rośliny kryją się m.in. dobroczynny olejek eteryczny, trójterpeny, kwas askorbinowy, prowitamina A, garbniki. Herbatka z melisy uspokaja, odpręża, ułatwia zasypianie. Poza tym wykazuje działanie przeciwwirusowe i przeciwbakteryjne. Pobudza trawienie, a więc pomaga w przypadku przejedzenia bądź niestrawności.

·         Rumianek- jednoroczna roślina, zaliczana do roślin astrowatych, bardzo popularna w naszym rodzimym krajobrazie. Jako surowiec zielarski stosuje się koszyczki rumianku, które są bogate w substancje aktywnie czynne tj. olejek eteryczny zawierający m.in. chamazulen, bardzo korzystny dla organizmu w przypadku wielu dolegliwości. Poza olejkiem eterycznym warto wspomnieć o flawonoidach, związkach kumarynowych oraz solach mineralnych. Herbatka z rumianku pomoże w przypadku kolki jelitowej, działa rozkurczowo, wiatropędnie oraz przeciwzapalnie i przeciwbakteryjnie. Posiada także właściwości uspokajające oraz przeciwbólowe.

           

Przepis na herbatę z rumianku

Cztery łyżeczki suszonych kwiatów rumianku wsypujemy do garnuszka zawierającego około jednego litra wody, po czym przykrywamy i gotujemy około minuty na słabym ogniu. Po odstawieniu czekamy około 5 minut, po czym przecedzamy do innego naczynia, dodając trochę soku cytrynowego. Do osłodzenia herbaty można zastosować miód

·         Mięta – jest byliną obejmującą liczne gatunki. Zawiera substancje aktywnie czynne, które sprawiają, że od dawien dawna jest stosowana przede wszystkim przy dolegliwościach związanych z układem pokarmowym. Pomaga przy zaburzeniach trawiennych, bólach brzucha, skurczach żołądka. Poza tym pobudza apetyt, zmniejsza wzdęcia oraz znakomicie orzeźwia. Jest bardzo smaczna, dlatego tak bardzo popularna.

Przepis na herbatę z mięty

Do jednego litra zagotowanej wody dodać garść świeżych listków mięty bądź pięć łyżeczek suszonej. Pozostawić na 5- 8 minut pod przykryciem. Po przecedzeniu możemy osłodzić miodem.

Źródło: Anna Czerni., Zioła żywią, zioła leczą …, Warszawa 1990 s. 118

·         Dziurawiec- rodzaj obejmuje liczne rośliny zielne, półkrzewy oraz krzewy, których właściwości lecznicze znane były już w starożytności. Zawierają olejek eteryczny, kwas askorbinowy, cholinę, karoten, flawonoidy, garbniki, saponiny. Ziele działa przeciwzapalnie, przeciwgorączkowo oraz uspokaja. Wykazuje dobroczynny wpływ na wątrobę i pęcherzyk żółciowy.

·         Koper włoski- należy do roślin dwuletnich, który dostarcza nam cennych nasion, stanowiących surowiec lecznicy. Zawierają one olejki lotne, flawonoidy, błonnik, żelazo. Herbatka z kopru włoskiego jest bardzo korzystna w przypadku zaburzeń trawiennych związanych ze wzdęciami, kolkami. Działanie rozkurczowe i wiatropędne przynosi ulgę.

·         Bez czarny- przybiera formę krzewu bądź małego drzewka. Pospolicie spotykany w naszym kraju, ale nie za często wykorzystywany jako roślina lecznicza. Jego kwiaty i dojrzałe owoce są źródłem m.in. kwasów organicznych, olejku lotnego, garbników, flawonoidów. Herbatka z kwiatów czarnego bzu działa m.in. napotnie oraz przeciwgorączkowo, a z owoców także przeciwbólowo.

Przepis na herbatę z kwiatów czarnego bzu

Do garnuszka zawierającego około litra zagotowanej, gorącej wody wsypujemy około 4 łyżek kwiatów czarnego bzu- bez szypułek. Pod przykryciem zostawiamy na około 5- 8 minut, po czym przecedzamy i zależnie od upodobań dodajemy sok cytrynowy i osładzamy miodem.

Źródło: Anna Czerni., Zioła żywią, zioła leczą …, Warszawa 1990 s. 118

·         Fiołek trójbarwny- należy do roślin jednorocznych bądź dwuletnich często nazywany polnym bratkiem. Bardzo powszechny i znany ze swoich właściwości leczniczych. Jako surowiec traktujemy całe ziele, które zawierając flawonoidy, saponinę, antocyjany, karotenoidy pomaga przy wielu schorzeniach skórnych np. trądziku, ma działanie moczopędne oraz wzmacnia naczynia krwionośne.

         Herbatki ziołowe to doskonały sposób na skorzystanie z bogatych zasobów roślinnych, skrytych często w naszych ogrodach, zapomnianych i niedocenianych pod względem dobroczynnego oddziaływania na organizm człowieka. Warto je na nowo odkryć i w pełni z nich korzystać. Warto także posadzić w ogrodzie w miarę możliwości takie rośliny jak głóg, lipa, jeżówka purpurowa, szałwia, dzika róża. One także kryją w sobie wiele właściwości leczniczych.