Ogórecznik, ogórecznik lekarski

Opis:

Naturalnie pochodząca z terenów Europy południowej, bardzo ciekawa i oryginalna roślina, należąca do rodziny szorstkolistnych. Dorasta nawet do 70cm wysokości. Na pustych w środku i pokrytych drobniutkimi kolcami łodyżkach wyrastają grube, szorstkie, zielone liście, o owalnym, ale lekko spiczasto zakończonym kształcie. Kwiaty bardzo piękne, pomimo ich niewielkich rozmiarów. Mogą mieć kolor niebieski, fioletowy lub różowy z białym środkiem i czarnymi wydłużonymi pręcikami i słupkiem. Po przekwitnięciu tworzą się małe torebki z nasionkami. Korzenie dość długie, pionowe, palowe.

Uprawa:

Nasiona możemy pozyskać z przekwitłych roślin. Pod koniec wiosny, kiedy temperatury nie spadają już zbyt mocno, wysiewamy je bezpośrednio do gleby. Po kilkunastu dniach ogórecznik wschodzi. Najodpowiedniejszym stanowiskiem jest miejsce o dobrym, całodniowym nasłonecznieniu i glebie przepuszczalnej i lekkiej. Wysokie okazy roślin należy palikować, gdyż są narażone na łatwe połamanie ze względu na słabość łodygi.

Zbiór i Konserwacja:

Do celów leczniczych wykorzystywane są głównie kwiaty ogórecznika. Zbieramy tylko młode okazy, które nie rozwinęły się jeszcze do końca. Bardzo łatwo można je zamrozić, dlatego to jest jeden ze sposobów ich przechowywania. Liście nie wszystkich gatunków są jadalne, dlatego należy uważać przy ich zbieraniu. Pomyłka może przynieść wiele szkód dla organizmu. Zbieramy tylko młode i jasnozielone liście ogórecznika lekarskiego.

Właściwości i działanie lecznicze:

Olejki tych roślina mają właściwości redukujące cholesterol. Stosowany jest do zmniejszania napięcia przedmiesiączkowego i bólów reumatycznych. Leczy egzemę. Nadmierna ilość zioła może prowadzić do zaburzenia pracy wątroby!