Ognik, ogniki, ognik szkarłatny

Dodatkowe: 25 z 27

Dodała(ł): DankaSammel
Dodała(ł): abcp
Dodała(ł): krab42
Dodała(ł): DankaSammel
Dodała(ł): DankaSammel
Dodała(ł): LidkaB
Dodała(ł): isia53
Dodała(ł): DankaSammel
Dodała(ł): aseret49
Dodała(ł): Basik
Dodała(ł): krab42
Dodała(ł): LidkaB
Dodała(ł): krab42
Dodała(ł): aaagggaaa34
Dodała(ł): krab42
Dodała(ł): DankaSammel
Dodała(ł): DankaSammel
Dodała(ł): LidkaB
Dodała(ł): LidkaB
Dodała(ł): LidkaB
Dodała(ł): Basik
Dodała(ł): krab42
Dodała(ł): isia53
Dodała(ł): isia53
Dodała(ł): isia53

Pozostale zdjęcia: Ognik, ogniki, ognik szkarłatny

Kurs Ogrodniczy - Pobierz Lekcję GRATIS

Opis:

Ognik to krzew występujący w stanie naturalnym w południowej europie, ale spotykany jest od obszarów Francji po kraje Azji mniejszej. Ogniki osiągają wysokość do 2-3 metrów i nie prowadzone dość obszernie się rozrastają. Roślina na pędach posiada mnóstwo ostrych, ciernistych kolców, pędy natomiast u młodych roślin charakterystycznie owłosione. Liście tego krzewu osiągają długość do 3-4 centymetrów, są lancetowate, zimozielone często błyszczące. Późną wiosną ognik obsypany jest białymi, drobnymi kwiatami, które pod koniec lata zaczynają dojrzewa przeobrażając się w pomarańczowe kulkowate owoce. Owoce pozostają dość długo na roślinie i cieszą nas aż do późnej zimy.

Uprawa:

Krzew najlepiej rośnie na żyznych, próchniczych i dobrze przepuszczalny glebach. Roślina nie toleruje nadmiernej wilgoci, która w zimie wraz z silnym wiatrem może przyczynić się do wymarzania pędów. Stanowisko słoneczne, z duża ilością światła, w jasnych miejscach pędy są bardziej gęste. Wczesną wiosną wymaga przycięcia, usuwamy zmarznięte, suche i niekształtne pędy. Ognik może być atakowany przez parcha ognika szkarłatnego.

Zastosowanie:

Ognik szkarłatny do doskonały krzew dla początkujących działkowców, jest bardzo prosty w uprawie a jednocześnie ma szeroki wachlarz zastosowań. Doskonała roślina na żywopłoty, do obsadzania miejsc przy płotach i ścianach. Dobrze prezentuje się również jako pojedyncza roślina na trawnik lub skwer. Dość często uprawiany w parkach, przy ulicach, gdyż roślina jest odporna na spaliny i zanieczyszczenia.